Laat je een berichtje achter??

Hoog tijd weer eens voor wat plaatjes van de schatjes. Door al het werken, het ontwerpen van geboortekaartjes en het maken van mooie magazines vergeet je wel eens te loggen over je eigen kids  

Ze doen het alledrie onwijs goed. Mooie resultaten op school, lief, tikkeltje brutaal en ohh schattig.
Nouja schattig, ons kleine meisje is een draakje die heel goed weet wat ze wil en vooral niet wil. Nee, nee doen en zelluf doen zijn geloof ik wel haar meest favoriete woordjes op dit moment. Vooral op een heel venijnige manier neeeeeeee doen,

Heerlijk die nieuwe fase

Iedere week zag ik hele blije logjes met geweldige filmpjes. Dat ik zelf ook ooit een filmpje zou kunnen krijgen daar had ik niet bij stil gestaan. Of misschien wel maar omdat ik geen geweldig actieve logger ben had ik gedacht dat andere mensen het filmpje veel meer verdienen. Dus toen Esther me mailde of ik even tijd voor haar had dacht ik eerst dat het een extra reminder was voor het kopen van kaartjes voor de FCD. Niet dus. 

Wat een geweldige boost krijg je van zo'n filmpje zeg. De kleine verspreking aan het einde maakt het alleen maar leuker en het commentaar op mijn eigen bedrijf? Helemaal top. Dromen komen inderdaad soms uit en dat voelt geweldig.

Het filmpje dus: (hopen dat hij het in 1 keer doet


En we kijken hem nog een keer, en nog een keer, en vast... nog een keer

Alweer bijna 2 jaar geleden maakte ik mijn eerste schilderij van Aiden. (nouja niet mijn eerste schilderij maar wel in deze serie). Tijdens een workshop kregen we uitleg en konden we aan de slag. Ondanks de slechte workshop en waardeloze communicatie was het wel enorm leuk om te doen. 
Ik kreeg gelukkig net op tijd alles af en zo had ik schilderij 1.

Samen met een vriendin heb ik daarna schilderij 2 gemaakt. Vers een aantal maanden mama van Mayra en dus mocht Mayra op het doek gezet worden. 

Uiteindelijk bleef er 1 kind over dat geen schilderij had hier in huis. Maanden gedubt, welke foto neem ik, welke kleuren, heb ik wel digitale foto's uit die tijd? (ik wilde perse een foto van rond de 1 jaar). Maar van de week was is bezig met het uitzoeken van foto's en kwam ik DE foto tegen. Die wilde ik op het doek en gelukkig was de foto er ook geschikt voor (er moet wel voldoende schaduw in de foto's zitten wil het werken).

Het was een avondje hard doorwerken maar nu heb ik dan toch alle 3 mijn kinderen compleet. Nu nog een plekje zoeken (dat zal ook wel maanden duren) en een nieuw project. Ik heb de smaak alweer te pakken.

Jaren heb ik geroepen dat een meisje vast niet heel veel anders kon zijn dan een jongentje en het 1e jaar ging die vergelijking ook wel heel aardig op.
Het 1e jaar was Mayra vooral een baby die at, poepte en sliep. De kleertjes waren wat anders, iets meer roze en iets meer jurk en ook het verschonen was wat anders maar ik merkte geen enorm verschil met het 1e jaar van de jongens.

TOT, ons meisje een eigen willetje kreeg. Zodra ze maar enigsinds vooruit kwam ging ze naar poppen, naar speldjes en elastiekjes en gekeutel. Maar vooral naar haar kast voor de onderste plank. Daar stonden al haar schoenen. 

En madam weet wat ze wil. De ene dag de roze schoentjes, de andere dag de bruine, soms de zilveren of de witte. Van 1 prachtig paar ben ik al maanden de linkerschoen kwijt (echt geen idee waar die is) tot groot verdriet van Mayra.

Nu ze loopt en lekker stevig gaat lopen moesten er dan ook echte schoentjes komen. Ze mocht dus mee naar het walhalla. DE schoenenwinkel. Ze genoot dus echt. Uiteindelijk hebben we gekozen voor een paar fijne schoentjes met stevige bandjes over de wreef zodat we hem helemaal fijn kunnen laten aansluiten om haar voetje. En trots dat ze was. De schoentjes mochten niet meer uit en werden meteen aan iedereen getoond. 

Helaas was ze daarna zo moe dat een foto maken niet meer gelukt is maar ze wil ze morgen vast nog een keer aan.

Moeders zijn nooit ziek... Toch???

Vorige week begon het hier in villa influenza (bedankt Marlieke voor de term). Mayra had dinsdag haar prikjes gehad en werd prompt daarna ziek. Hoesten, koorts, snot. 

Prikjes dachten we nog. 

Tot Aiden vrijdagnacht als een gloeilampje uit bed kwam. Hoge koorts, hoesten, snot... En hij had toch echt geen prikjes gehad. De hele zaterdag heeft hij als een dood vogeltje op de bank gehangen met hele rode koontjes. 
Ook Kyran was die dag niet in zijn hum. Ook hoesten, beetje verhoging en snot. Hij is een "vent" en hangt dus minder maar is net zo mopperig. (maar wel lief!).

Mayra was wel redelijk opgeknapt dus die heb ik meegenomen naar het tuincentrum. De vioolen waren in de aanbieding en dat maakt het zo lekker lente

Zondag was een heerlijke dag. Alle kinderen waren redelijk opgeknapt, het zonnetje scheen en we konden heerlijk buiten tuinieren. Samen met de buuf de straat mooier gemaakt, de tuin aangepakt en de kinderen genoten van het zonnetje en de hangmat.

Ik had wel enorme spierpijn. Watje, dacht ik nog. Maar zondagavond stortte ik in. Hoge koorts, hoesten en snot. Maandag wist ik me nog even op te peppen voor een workshop maar daarna stortte ik wederom in. Gisteren was waardeloos maar vandaag voel ik me weer goed.

En gelukkig maar want vandaag zijn 2 van de 3 kinderen thuis. 1 gewoon sjacho, 1 met een staartje ziek (aiden). En dus kan ik niet meer ziek zijn. 

Ik begin met een enorme bult was wegwerken want we hebben ons alledrie een ottertje gezweet. Mijn dekbed was vannacht gewoon serieus heel nat. (of ik heb een beker water laten vallen??)

Anyways. We zijn er nog en tellen onze zegeningen weer na alle verschrikkelijke berichten uit Zwitserland.

De afgelopen maanden ben ik heel druk bezig geweest met mijn eigen bedrijf. Naast grafische vormgeving heb ik ook gewerkt aan een eigen collectie geboortekaartjes.

Ik hoop heel veel mooie geboortekaartjes te mogen maken. Komen jullie een keertje bij me kijken?

www.poppepluis.nl

     

Daarom van ieder kind maar eens een kleine collage van hoe ze nu zijn. Leuk voor later (en voor mama natuurlijk).

Kyran


Aiden


Mayra



Elja

Vorige week werd mijn moeder 60 jaar. Een prachtige leeftijd die we met zijn allen in relatief goede gezondheid konden vieren. (alleen ik was die dag ziek en misselijk.. heeeeeel fijn).

Ze gaf een high tea bij Hotel New York. Lieve mensen om ons heen, heerlijke hapjes (althans dat heb ik dus van horen zeggen) en een geslaagd feestje.  Kyran heeft heel goed zijn  best gedaan om de (in ieder geval onze) camera te ontwijken. 

In de vakantie proberen we toch altijd wel iets leuks te doen. Kyran was logeren bij opa en oma en ik besloot samen met Aiden en Mayra naar Blijdorp te gaan. Aldaar zagen we nog een vriendin en hebben we genoten van alle beesten en de kinderen.
Mayra heeft het lopen nu goed door want ze liep het gehele oceanium door. Hier en daar stoppen voor visjes maar vooral zo ver mogelijk lopen was haar doel geloof ik.

Heerlijk om de dierentuin door de ogen van je kinderen te zien.
Kijk mee